Europa·Frankrijk·Normandië

Normandië: the best of

Normandië, zo’n afwisselende streek: uitgestrekte stranden, afbrokkelende kliffen, golvende velden, rivieren diep uitgesneden tussen steile rotsen, en tonnen bloederige oorlogsgeschiedenis.

De invasiestranden

Op 6 juni 1944 vielen de geallieerden via de zee en de lucht Europa binnen via de stranden van Normandië om de Duitse veroveringen terug te dringen. Sommige van de plages du débarquement zijn intussen weer badstranden waar gesurft en gezond wordt, andere blijven herdenkingsplaatsen van een oorlog die nooit vergeten mag worden. Het indrukwekkendste was Utah, het eerste dat we bezochten en dankzij de felle wind compleet verlaten.
DSC_0298Langs de kust van Arromanches-les-Bains liggen de resten van de kunstmatige haven die de geallieerden na de landing aanlegden. Heel bizar om te zien.

DSC_0433

De steden

Toegegeven: Normandië heeft qua charmante steden niet veel te bieden. Niet moeilijk, aangezien alles werd platgebombardeerd. Van Saint-Lô bijvoorbeeld restten enkel twee torens van een kerk en enkele huizen buiten de stad. Alles werd heropgebouwd of gerenoveerd. De twee dichtstbijzijnde steden, Caen en Bayeux, hadden nog een zekere charme, met prachtige kerken en Middeleeuwse resten.

DSC_0534

Nooit vergeten

Mijn Michelin-gids vermeldde “een selectie van” 36 musea en gedenktekens. Zesendertig. Een selectie daaruit maken is vanzelfsprekend moeilijk. Het indrukwekkendste museum, met de verhalen achter de verschillende mannen van bepaalde regimenten en een flightsimulator in een neerstortend gevechtsvliegtuig, was voor mij Dead Man’s Corner.
Ook Pointe du Hoc met zijn bommenkraters en grandioos uitzicht maakte een diepe indruk op me: de op deze hoge klif gelande Rangers probeerden gedurende een paar dagen op enkele tientallen meters afstand van de zich met hand en tand verdedigende Duitsers land te heroveren terwijl om hen heen de wereld leek te vergaan.
DSC_0340

De begraafplaatsen

Vele gesneuvelde soldaten vonden hier hun laatste rustplaats. Het bekendste kerkhof is het Normandy American Cemetry met zicht op zee. Rijen en rijen van serene, witte kruisjes, bijna tienduizend in totaal.
DSC_0370

Het Duitse kerkhof – want dat is er ook – is een pak soberder: geen gigantisch monument, maar groepjes van donkere kruisjes tussen de meer dan 21.000 vierkante naamplaatjes. Op deze mistroostige plek, hoewel met uitzicht op de golvende heuvels, voelde ik het verdriet om al die zinloos verspilde jonge levens het diepst.
DSC_0475

Zwitserland

Toen ik las over de regio ‘la Suisse normande’ stond een bezoekje daaraan meteen bovenaan het lijstje, ah ja. Het was er schoon, dat moet gezegd, maar helaas ook overrompeld door bendes kinderen op schooluitstap. Rustig wandelen en van de natuur genieten zat er dus niet in…
DSC_0219

Zen

Maar het allermooiste plekje… bevond zich vlak bij ons gehuurd appartement. Liefde op het eerste zicht. The view, the beach, the sea… ❤

DSC_0190We hebben besloten dat we nog eens teruggaan, voor de oostzijde van Normandië en mythische plekken als Mont-St.-Michel te bezoeken. En een onverkend stuk van ‘la Suisse normande’. En om calvados te proeven, want ook dat is er niet van gekomen.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s