Europa·Italië·Zuid-Tirol

De 48 haarspeldbochten van de Stelvio

We hebben één dag regen gehad tijdens onze vakantie in Zuid-Tirol, en besloten er dan maar met de auto op uit te trekken en er een rustdagje van te maken. Onze bestemming: de Passo dello Stelvio ofte Stilfserjoch, waar van die wielerzotten voor de fun opfietsen, ge snapt dat niet, enfin ik toch niet. Vanuit het dorpje Prato allo Stelvio gaat het 26 kilometer en meer dan 1800 hoogtemeters omhoog via 48 haarspeldbochten. Autocars, fietsers, sjieke sportautootjes, motards en dan wij daartussen, in de auto uiteraard, de wolken in.

Stelvio blog

Stelvio blog

Stelvio blog

Waar je uitkomt? In het betonparadijs. Alles daarboven – en dat zal deels met het regenachtige weer te maken hebben – was grijs. Het is een skidorp, waar je zelfs ’s zomers op de gletsjers kan gaan skiën, dus het is er altijd druk. (Luidruchtige Italianen!) De betonnen skimasten zitten verspreid over de kale berghellingen, het is gewoon te afschuwelijk voor woorden: zo’n lelijke plek heb ik nog nergens anders in de Alpen gezien.

Stelvio blog

Stelvio blog

Gelukkig maakt het uitzicht veel goed: naar beneden langs de weg die langs beide kanten de pas oploopt, en natuurlijk Zwitserland. Aah, Zwitserland.
Boven kom je namelijk op een drielandenpunt terecht. Nu ja, dat was toch zo tijdens Wereldoorlog I, toen er hier serieus werd gevochten tussen de Hongaren/Oostenrijkers en de Italianen, en de Zwitsers hielden alles met argusogen in de gaten want o wé als er één soldaat een voet over hun neutrale grens zou durven zetten. De Oostenrijkers hebben hier intussen niets meer te zoeken maar als wandelaar kan je nu wel veilig de grens met Zwitserland oversteken.
Er zijn daar in de heuvels nog enkele restanten terug te vinden van de frontlinie van een eeuw geleden; de soldaten moesten in de extreme omstandigheden van een winter in de Alpen, zonder het comfort van warme douches mind you, sleuren met kanonnen over bergpaadjes, niet om mee te lachen. Met gedenkplaten, infoborden, ruïnes en oude foto’s wordt de toerist ondergedompeld in het leven van toen.

Stelvio blog

Stelvio blog

Stelvio blog

Stelvio blog

Het weer deed ons erg aan onze vakantie in Noorwegen vorige zomer denken: het wolkige niets, af en toe gaten in het wolkendeken met vergezichten, beetje miezerregen – jep, good memories. Als het niet had geregend zouden we een grotere wandeling hebben gemaakt, want die zijn er, maar we besloten toch maar terug te keren naar huis, na een Bratwurst in één van de kraampjes langs de weg.

Stelvio blog

Stelvio blog

Stelvio blog

Stelvio blog

Stelvio blog

Stelvio blog

Advertenties

4 gedachten over “De 48 haarspeldbochten van de Stelvio

  1. Is daar niet in de 1ste wereldoorlog gevochten? In de 2de was Oostenrijk min of meer vrijwillig een deel van Duitsland geworden en was Italië een bondgenoot van Duitsland. In de 1ste wereldoorlog streden Oostenrijk-Hongarije en Italië elk aan een andere kant (hoewel Italië aanvankelijk wel de Duitse kant gekozen had). Voor het overige een mooi verslagje hoor en dat geldt zeker ook voor de foto’s.

  2. Hahaha, “Passo dello Stelvio ofte Stilfserjoch, waar van die wielerzotten voor de fun opfietsen, ge snapt dat niet, enfin ik toch niet.” Mijn eerste gedachte toen ik de titel zag, was “oh tof, zeker lezen, want daar wil ik sowieso ooit op fietsen” 😉
    Wel jammer dat het er zo druk en vol beton is op de top. Zal dus eentje worden om op te rijden en snel weer naar beneden te vertrekken… 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s