Europa·Frankrijk·Parijs

Parijs: van de Eiffeltoren via het Musée Rodin naar de Arc de Triomphe

Met de Thalys aankomen in Parijs voelt altijd een beetje als thuiskomen. Bovendien hadden we een Airbnb geboekt in het 9e, mijn favoriete arrondissement. Meteen nadat we onze bagage gedropt hadden, stapten we de metro op naar de wat mij betreft mooiste must see van Parijs: de Eiffeltoren.

Poseren aan de Eiffeltoren

Wanneer je afstapt aan metrohalte Trocadero wacht je om de hoek een prachtig uitzicht: tussen de twee art déco gebouwen van het voormalige paleis kan je ver kijken, tot de Eiffeltoren en daarachter. Het is de geliefde hotspot voor trouwfoto’s en het illegaal verkopen van sleutelhangers of zonnebrillen. Welkom in Parijs!

Parijs Eiffeltoren

Parijs Eiffeltoren

Parijs Eiffeltoren

De Eiffeltoren steekt in al zijn rankheid boven de skyline van Parijs uit. Het ontwerp komt niet van Gustave Eiffel zelf, maar van twee van zijn leerlingen. 324m hoog, 7300 ton zwaar, gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1889, 1 keer om de 7 jaar geschilderd, een paar honderd miljoen bezoekers en een paar honderd zelfmoorden: dat zijn de cijfertjes van het mooiste monument van Parijs.

Parijs Eiffeltoren

Parijs Eiffeltoren

We wandelden door de tuin van Trocadéro, maar het was nog te vroeg in het seizoen om al water in de vijver te mogen verwachten, blijkbaar – iets wat voor heel Parijs gold, zouden we al snel ontdekken. Groot was mijn verrassing toen bleek dat de Eiffeltoren tegenwoordig is afgesloten met hekken: je kan er niet meer gaan onder staan zonder een ticket te kopen. Zo jammer!

Parijs Eiffeltoren

Parijs Eiffeltoren

Parijs Eiffeltoren

Lunchen bij Malabar

Hoog tijd voor middageten. We wandelden langs de Seine want daar zou een restaurantboot liggen volgens onze Time to Momo; helaas was die gesloten voor verbouwingen. Gelukkig wist ik nog een adresje in de wijk naast de Eiffeltoren en zo belandden we bij Malabar, een typisch Franse lunchplek met piepkleine tafeltjes waartussen ge uw kont nog niet kunt keren en met een menukaart vol verse gerechtjes. Mijn gezelschap nam een hamburger, ik een salade van quinoa met granaatappel en avocado. En een glas rosé, uiteraard.

Parijs

Parijs

Parijs lunch

Parijs lunch

Parijs lunch

Bezoek aan het Musée Rodin

Alle info over het museum en zijn collecties vind je hier.

Via Les Invalides, waar je tegenwoordig ook al niet meer zomaar mag binnenwandelen, gingen we naar het Musée Rodin, het enige wat op mijn wishlist van deze citytrip stond, want bij de vorige twee bezoekjes was de rij te lang, waren we te moe of had ik een ander excuus. Ik bezocht het museum tijdens een schooluitstap in het zesde middelbaar en nog een keer een paar jaar later met mijn tante, mama en zus. Het is blijven hangen, want hoewel ik verder niet meteen iets heb met beeldhouwkunst, weten de werken van Auguste Rodin mij op een bepaalde manier te raken. Het museum werd de voorbije jaren grondig opgeknapt en een heel nieuwe tentoonstelling vertelt over het tot stand komen van Rodins werken met een heleboel schetsen on display. Interessant voor mensen die zelf daarmee bezig zijn, vermoed ik, maar ik stond te springen om naar de beelden te gaan kijken.

Parijs Invalides
Les Invalides, een militair museum.

Buiten bots je al meteen op Le Penseur, zijn bekendste werk. Het moet eigenlijk Dante Alighieri voorstellen, en was in de kleinere versie bedoeld als onderdeel van La Porte d’Enfer, mijmerend over zijn eigen meesterwerk La Divina Commedia enzo.

Parijs Rodin

Parijs Rodin

We bezochten eerst het huis zelf, het 18e eeuwse Hôtel Biron waar Auguste Rodin begin 20e eeuw gewoond heeft. Hij maakte en stelde er zijn eigen werken tentoon, maar ook die van kennissen of stukken die hij zelf mooi vond. Er is veel te zien in de verschillende ruimtes van het huis, het licht is er ook zo mooi, en in de zomer is het er snikheet (dat geef ik maar mee).

Parijs Rodin

Parijs Rodin

Parijs Rodin
Hier si, Monsieur Rodin himself!

Parijs Rodin

Voor mij zijn er twee werken van Rodin die er bovenuit steken qua puurheid en vakmanschap. Eén daarvan is Le Baiser, ‘de kus’, van een naakt koppel verwikkeld in een innige omhelzing. Het zijn twee figuren uit Dante’s La Divina Commedia en het werk diende dus alweer als voorbereiding op Rodins meesterwerk La Porte d’Enfer. Er spreekt zoveel liefde uit, en het is zo realistisch gemaakt dat het lijkt of ze elk moment tot leven zullen komen.

Parijs Rodin

Parijs Rodin

Mijn andere favoriet is La Cathédrale. Ik was het vergeten – opgeslokt door de mist van mijn geheugen – maar herkende het meteen toen ik het tussen de andere werken zag staan in de kamer: twee om elkaar gedraaide handen, sierlijk rechtop, ja ik snap meteen waar de naam vandaan komt want een gotische kathedraal heeft dezelfde kenmerken. Het werd twintig jaar na Le Baiser gemaakt, en er spreekt voor mij opnieuw zoveel liefde uit – het zijn immers twee rechterhanden die elkaar gaan vastpakken, of zo zie ik het – en ingetogenheid en ook weer passie, dat ik er lang naar heb staan kijken.

Parijs Rodin

Parijs Rodin

De tuin die bij het huis hoort bevat een aantal bronzen beeldhouwwerken, zoals Les Bourgeois de Calais. Het was Rodins tweede grote betaalopdracht en stelt zes mannen voor met een sleutel en heel veel smart. In de 14e eeuw werd de stad Calais belegerd door de Engelsen en na elf maanden honger lijden wilden de burgers zich overgeven. Koning Edward III eistte echter het leven van zes edelmannen, die hem de sleutel moesten komen overhandigen. Het werk beeldt dan ook de zes dapperen uit die zichzelf opofferden voor hun stad. Calais bleef nadien nog meer dan tweehonderd jaar in Engelse handen, en dat wilde de stad dus zoveel eeuwen later graag passend herdenken. In totaal werden er twaalf exemplaren van het beeldhouwwerk gegoten, waardoor je er ook eentje in Calais zelf kan gaan bewonderen.

Parijs Rodin

Parijs Rodin

Parijs Rodin

La Porte d’Enfer is met meer dan tweehonderd figuurtjes en zes op vier meter Rodins grootste werk, met afbeeldingen uit Dante Alighieri’s La Divina Commedia. Hij heeft ettelijke jaren van zijn carrière doorgebracht met het maken van voorstudies en aparte beelden. Het eindresultaat kan je in de tuin bewonderen.

Parijs Rodin

Parijs Rodin

Wandel nog even verder door de tuin; de meeste toeristen gaan niet verder dan de beroemdste beeldhouwwerken dus het is er lekker rustig.

Parijs Rodin

Parijs Rodin

Jardin des Tuileries

Van aan het museum wandelden we terug naar de Seine, die we overstaken via de voetgangersbrug Léopold Sedar Senghor, de eerste president van Senegal na de kolonisatie door Frankrijk. Aan het ijzerwerk hangen slotjes, want zo gaat dat in steden aan het water. ’t Is er ook zo romantisch…

Parijs

Parijs

De Tuileries zijn niet erg spectaculair qua tuinen, maar de groene ijzeren stoeltjes waren meer dan welgekomen om onze voetjes even te laten uitrusten.

Parijs Tuileries

Parijs Tuileries
Zo gaat dat op onze citytrips: ik lees de kaart, GoAnnelies neemt stiekem foto’s van mij.

We wandelden naar Place de la Concorde, waar ik kort na onze citytrip trouwens een boek over las: ten tijde van de Franse revolutie stond hier de bloeddorstige guillotine die onder duizend anderen Louis XVI en Marie Antoinette onthoofde. Ik zag het al helemaal voor mij… Gelukkig prijkt er heden ten dage een prachtige, meer dan drieduizend jaar oude obelisk uit Luxor op het door het drukke verkeer ontsierde plein.

Parijs Concorde

Parijs Concorde

Parijs Concorde

Parijs Concorde
Ook hier weer lege fonteinen.

Parijs Concorde

Naar de Arc de Triomphe

Als laatste belangrijke bezienswaardigheid – eigenlijk konden we na vandaag wel naar huis – stond de triomfboog nog op het programma. We maakten een klein omwegje langs de Seine en de twee paleizen daar, le Grand Palais en le Petit Palais, beide museums nu, om uiteindelijk op de Champs Elysées uit te komen.

Parijs
Tip als je van Place de la Concorde naar de Arc de Triomphe wandelt: neem het pad door de Jardin des Champs-Elysées. Zoveel aangenamer, een beetje weg van het verkeer.
Parijs
Petit Palais.
Parijs
Grand Palais.

Parijs Seine

Parijs Seine

De Arc de Triomphe werd begin 19e eeuw in opdracht van Napoleon gebouwd, maar de mens had te vroeg gejuicht en leed de ene militaire tegenslag na de andere. Het duurde dertig jaar voor de triomfboog af was en intussen stierf Napoleon. Zijn lijkkist werd in processie onder de afgewerkte boog doorgereden, gevolgd door een zegerit van het Franse leger na WOI om dat nog eens opnieuw te doen na WOII. Sindsdien is er gelukkig geen gelegenheid meer geweest om nieuwe namen van gesneuvelde soldaten in de muren te moeten hakken. Naast het Graf van de Onbekende soldaat wordt er continu een vlam brandend gehouden, ter herinnering aan wat nooit mag vergeten worden.

Parijs Arc de Triomphe

Parijs Arc de Triomphe

Parijs Arc de Triomphe

Parijs Arc de Triomphe

Aldus sloten we ons eerste dagje in Parijs af, tijd om richting appartement te gaan en na te denken over een welverdiend avondmaal!

De foto’s waar ik op sta, werden gemaakt door GoAnnelies. Al de andere zijn van mijn hand.

Meer lezen over onze citytrip naar Parijs in maart 2019?

Meer lezen over Parijs? Je vindt alle postjes hier.

2 gedachten over “Parijs: van de Eiffeltoren via het Musée Rodin naar de Arc de Triomphe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.