Europa·Wallis/Valais·Zwitserland

Van Zinal naar Cabane Petite Mountet: de ideale startwandeling

Meteen onze eerste ochtend in Zinal stond ik te popelen om de wandelschoenen aan te trekken – duh, naar dit moment had ik het hele jaar uitgekeken! Vanuit Zinal zijn er niet veel wat ik noem ‘opstartwandelingen’, wandelingen die een gering aantal hoogtemeters overbruggen maar je toch een paar uur kunnen bezighouden. De route naar berghut Petite Mountet (2142m) leek mij alsnog de ideale wandeling om mee van start te gaan op onze eerste dag in de bergen. Elf jaar geleden maakte ik dezelfde wandeling in de winter, vandaar dat er een paar besneeuwde foto’s passeren ook want er loopt een sneeuwschoenwandeling naartoe. Twaalf jaar geleden was ik er ’s zomers, maar van die wandeling zijn er niet zo veel foto’s.

Door ‘le vieux village’ van Zinal

Vertrekken doet de wandeling in het centrum van Zinal (1675m); je loopt door ‘le vieux village’ met al z’n oude houten huisjes opgefleurd met bloemen in alle kleuren tot aan het laatste huis van het dorp, Auberge Alpina. Daar steek je de Naviscence over via een spiksplinternieuwe brug en wandel je de Plats de Lé op, oftewel de vlakte die het einde van het dal markeert.

Plats de la Lé: Zwitsers natuurschoon

Hier was vroeger de thuis van hele kuddes vee, met herders die ter plaatse kaas maakten van de melk. Wij kwamen nog één kudde tegen; brave loebassen die voor de verandering eens niet op de weg stonden.

Romantisch detail: dit was het uitzicht van onze eerste kus in april 2008.

Vergis u niet: het dal stopt niet per se na de vlakte. Het brede, goed onderhouden pad begint steeds serieuzer te klimmen, voorbij beekjes en heuse watervallen tot op een splitsing waar je moet kiezen tussen de ‘gemakkelijke’ weg verder over die boulevard tot aan de hut, of het bergpaadje door het bos. Wij kozen het bergpaadje omdat we dan over de boulevard konden terugkeren en steil klimmen is altijd beter dan steil dalen.

En toen sloeg mijn inspanningsastma toe. Hij had al de hele tijd op de loer gelegen want hij leeft van hoge hoogtes, daar voelt hij zich thuis. Ik kon amper vijf stappen zetten zonder naar adem te happen. Ik heb al vijftien jaar last hiervan, maar nog nooit zo erg als nu. Ondanks al het ‘trainen’ voorafgaand aan deze vakantie. ’t Was niet eerlijk.

Intussen ging het pad steeds verder omhoog en wat me deed doorzetten, waren de mooie uitzichten tussen de bomen op de Weisshorn en, helemaal beneden, de Navisence. En ook het idee: het zijn maar een paar honderd hoogtemeters, ge zijt er bijna, volhouden nu.

Toen was plots de hut in zicht, maar ik wist nog van jaren geleden dat de laatste klim enorm steil was. Tegen die tijd was ik vastberaden om over de finish te stappen maar wat was ik stiekem blij dat het lief voorstelde om, in plaats van onze bokes met choco op te eten, iets te eten bij de hut zelf! Het terras biedt een zicht op de Weisshorn, die op dat moment echter besloot met zijn hoofd in de wolken te duiken.

Achter de hut kan je nog een klein paadje volgen naar een uitzichtpunt op de Glacier du Zinal – echt wauw. Achteraf vond ik een foto terug van datzelfde uitzichtpunt twaalf jaar geleden, zodat je goed kan zien hoe ver de gletsjer zich sindsdien heeft teruggetrokken en hoeveel minder sneeuw er op de achterliggende bergtoppen ligt.

De gletsjer in juli 2019.
De gletsjer in juli 2007.

We namen de brede weg terug naar beneden. Onderweg loont het de moeite om regelmatig om te kijken want je krijgt prachtige zichten op o.a. de Besso aangeboden. Daarom denk ik dat het toch mooier is om langs de makkelijke weg naar boven te gaan zodat je de bergzichten als extra motivatie voor je hebt liggen, en langs het bospaadje terug te keren met de Weisshorn aan je rechterkant als regelmatig excuus om te stoppen.

Het afdalen ging alleszins snel en we waren na een dik uurtje alweer op de Plats de la Lé. De terugweg leek veel langer te duren dan de heenweg, waarschijnlijk omdat mijn kaars compleet uit was. We stopten nog even aan ‘ons’ uitzichtpunt en daarna gingen we boodschappen doen en genieten van een welverdiend terrasje!

Praktisch

Duur: 5u
Hoogtemeters: 600m
Afstand: 13km

Meer lezen over onze vakantie in Zwitserland in juli 2019?

2 gedachten over “Van Zinal naar Cabane Petite Mountet: de ideale startwandeling

  1. Pfoe, alleen al die foto van 2007 is vies om zien en de vergelijking met 2019 maakt het alleen maar erger…
    We gaan alleszins duidelijk eens een uitstapje naar “jouw” vallei moeten plannen, mooi mooi! Links en rechts ervan (Zermatt en Arolla) waren we al, maar nog niet daar 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.