Azië·Nepal

ABC Trek dag 5: van Chhomrong naar Himalayah

Maandag 22 oktober 2018, dag vijf op de trail van de Annapurna Basecamp Trek.

Afgelopen nacht hetzelfde scenario als de voorbije nachten: slapen van 22:00 tot 23:30, lezen tot 2:00 en dan slapen tot de andere lodgegasten om 5:30 besloten op het terras voor onze kamer naar de bergen te kijken, en het daarbij nodig vonden dat wereldkundig te maken. Amerikanen *roloog*… 🙂 Maar goed, het was de moeite want Annapurna South (7291m), Hiunchuli (6441m) en de vissenstaart van de Macchapuchhre (6997m) zijn ’s ochtends vroeg op hun mooist, dat hadden we al geleerd.

FullSizeRender(5)
Rechts op de foto, tussen de Macchapucchre rechts en de Hiunchuli links, dat dal moesten we in.

Met vijftienhonderd hoogtemeters naar omhoog en tussendoor vijfhonderd naar omlaag beloofde dit één van de zwaarste etappes te worden, want het grootste deel van het steilere klim- en daalwerk, dat wisten we, gebeurt hier via trappen. Trappen, trappen, trappen en nog eens trappen.

Op naar Bamboo: de eerste dip

Onze tocht begon vandaag met een steile afdaling, via trappen uiteraard, van onze overnachtingsplaats Chhomrong (2170m) tot aan een hangbrug (1870m) en dat op veertig minuten.

FullSizeRender(3) FullSizeRender(4) FullSizeRender(6) FullSizeRender(7) FullSizeRender(9)

Van daaruit opnieuw steil omhoog via trappen. Onderweg was mijn kaars plotseling uit: een gigantisch dipje. Van mede-tochtgenoot Annelies kreeg ik een Balisto, wat net genoeg bleek om me het restant van die kleine vijfhonderd hoogtemeters naar boven te sleuren. In Sinuwa (2330m) kwamen we om 10:30 aan en we stopten met zicht op de Annapurna South op een terras voor een pauze. Ik dronk een Sprite, at koekjes en noten en zo overleefde ik het tot aan de lunch.

FullSizeRender(10) FullSizeRender(13) FullSizeRender(15)

Drukte op de trail

De trail was nu een pak drukker, hoewel er nog steeds momenten waren dat het lief en ik alleen door het bamboebos liepen. Die toeristen hier hadden niet gehoord van de basic bergregel ‘opgaand verkeer heeft voorrang’ dus soms was het wringen want ik weigerde mijn gestage klimkadans stop te zetten om die naar-beneden-huppelende-sneakermensen voorrang te geven. Daartussen zaten ook dragers, sherpa’s van de toeristen maar ook koeriers die zware manden op hun rug torsten met bijvoorbeeld gasflessen. Of een kudde berggeiten, ook tof. En die hebben natuurlijk wél voorrang!

FullSizeRender(14) FullSizeRender(17) FullSizeRender(18) FullSizeRender(20) FullSizeRender(19) FullSizeRender(21) FullSizeRender(22)

Ik had gerust een dutje kunnen doen maar na de lunch in Bamboo (2310m) was het nog eens drie uur wandelen. Klimmen. Ik stond op het punt om in te storten en het op te geven maar veel keuze had ik niet, ze konden me moeilijk achterlaten. Wist ik veel dat het ergste nog moest komen? De oververmoeidheid ten gevolge van de korte, onderbroken nachten, de nasleep van mijn burn-out en de zware fysieke inspanning hakten erin…
Ik at een vegetable noodle soup, maar de hoeveelheid groentjes leek te slinken naarmate we hoger in de bergen kwamen. Logisch, als je bedenkt hoe alles naar boven moet worden gesleurd: per ezel of per mens, want helikopters, dat is enkel voor de rijke toeristen en medische noodgevallen.

FullSizeRender(27) FullSizeRender(29)

Na de lunch veranderde de omgeving stilletjesaan; het bos werd natter, van de bergflanken stroomde water, we moesten verschillende beekjes en riviertjes oversteken, al dan niet met een brugje, wat de route wat afwisselender maakte, omhoog en een beetje omlaag, maar halverwege tussen Dobhan en Himalayah werden het weer trappen, véél trappen, ik gaf niks meer om de pijn in mijn heup of voet of eender waar, het was gewoon verstand op nul en doorgaan, stap voor stap…
Ik was niet de enige die het moeilijk had; toen we later terugblikten op de trip, bleek iedereen wel ergens zo’n crashmoment te hebben gehad – mijn échte crash moet nog komen dus hou u vast – en was dat voor een ander op dit stuk van de tocht, want al die trappen, er leek maar geen eind aan te komen. Ge moet dat anders maar eens proberen: uw trap thuis maal 586 en dan met ongelijke tredes, uitstulpingen in de rotsen, gauw maar stevig aangelegde stenen, goed voor de bilspieren dat wel.

FullSizeRender(28) FullSizeRender(16) FullSizeRender(23) FullSizeRender(25) FullSizeRender(26) FullSizeRender(30) FullSizeRender(31)

De wolken hingen laag en donker dus gezellig was het niet bepaald in het bos. Plots, eindelijk werd het een gewoon paadje, en was Himalayah in zicht! Het begon wat te druppelen maar we liepen voort en daar waren we!

Overnachten in Himalayah

De sherpa’s arriveerden voor één keer na ons en zodra we onze valies hadden, dook ik het douchekot in voor een handwasje en om mijn thermisch ondergoed aan te trekken. Dankzij de iets te spicy curry – ik wou zo graag eens wat groentjes! – kreeg ik het iets warmer. We zaten in de koude dinning room met onder tafel een kerosinekacheltje dat zijn warmte slechts langzaam afgaf. Ik had m’n dikste sokken aan, bergschoenen, thermisch ondergoed, jeans, merinoshirtje, merinotrui, fleece en regenjas en o ja mijn muts, en nog zat ik te bibberen. Dat beloofde want we zouden nog 1000m hoger gaan = in theorie 10 graden kouder…

ABC Trek dag 5: praktische details

  • Afgelegde route: van Chhomrong via Sinuwa, Bamboo en Dobhan naar Himalayah
  • Afstand: 13,13km
  • Duur: 7u28 (pauzes inclusief)
  • Hoogtemeters: 1445m↑ 500m↓ (schatting)
  • Overnachting: Himalayah Guest House

Meer lezen over onze reis naar Nepal in oktober 2018?

2 gedachten over “ABC Trek dag 5: van Chhomrong naar Himalayah

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.